دقیقا

برابر با شنا در قطب شماله

و خیلی خوشحالم فقط فرصت جواب دادن ندارم ببخشید دوستان

 سیب را دزدیدم                        باغبان از پی من تند دوید

                   سیب را دست تو دید                         غزب آلوده به من کرد نگاه

 سیب دندان زده از دست  تو افتاد به خاک      و تو رفتی و هنوز سالهاست

                                   که در گوش من آرام آرام

                                 خش خش گام تو تکرار کنان

                              می دهد آزارم و من اندیشه کنان

               غرق این پندارم که چرا           خانه ی کوچک ما  

            سییییییییییییییییب  نداشت               (مرحوم حمید مصدّق)

گفتمش دل می خری؟پرسید:چند؟              گفتمش دل مال تو تنها بخند

خنده کرد و دل ز دستانم ربود                      تا به خود باز آمدم او رفته بود

دل ز دستش روی خاک افتاده بود                جای پایش روی دل جا مانده بود

کاش می شد اشک را تهدید کرد                  مدت لبخند را تمدید کرد

کاش می شد در میان لحظه ها                   لحظه ی دیدار را نزدیک کرد

می گوید که مطلب امروز که عشق گناه است. گناه

                            مبصر که امروز اسمم را خاند بی سبب داد کشیدم غایب

                                                                 ولی آنها نمی دانستند من سر کلاسم دل جای دیگر

  دل ها همه در پی درس و کتاب                                        دل من در پی سودایی دگر

جانانه تر نفس بکش...

وجودت از عطر گل یاس

آکنده شد؟! دوباره.امتحان کن!

حجته است! اینک زمانه ظهور است.

 ظهور حجت حق. حجت حق برای من. جانم را تازه

می کند این نسیم... شادیم را مضاعف و خذانم را نیز نیک می نگرم.

گوشه ای از قلبم را با چشانم می بینم...  آن گوشه ای که منتظر است.

یقین می دانم که او عطر نفسش را در فضای خالی ذهنم رهسپار نموده تا به من

لذت انتظار بچشاند. او که از نظر غایب است و بهر وجودش در همه جا جاری!

وجودم را سراسر عشق می کنم تا شاید او نگهی بر من اندازد. می خواهم

بدون باز دم فقط نفس بکشم... مبادا که مسیر عطر نفسش را گم کنم!

اگر لحظه ای غفلت کنی.با همه دلغریبی اش می رود و تو باز منتظر

لحظه ای که شاید دوباره باز گردد...

چرا دنیا پر از حادثه های وارونه است >< عاشق کسی میشی که عاشقی نمی دونه

من به دنبال تو و تو به دنبال کسی دیگر هیچ کدوم از ما دو تا به اون یکی راست نمیگه.

من واسه چشمای نازنین تو یه دیونه ام من دوستت دارم. دوستت دارم ولی علتش رو

نمی دونم. حالا که می خوای بری. حالا که می خوای بری بزار نگاهت بکنم چون می خوام

 یه بار دیگه این دل و ساکت بکنم.

یه چیزی فقط بزار. روز تولدت. هدیمو بیارم بدم دست خودت.

آدما فکر میکنن شاعرا خیلی غم دارن کاش که فقط این بود اونا خیلی کسارو کم دارن.

عاشق کسی می شن که عاشقاش فراوون. بین انتخاب عشقش عمری که حیروون.

اونی رو که دوست داری چرا تو رو دوست نداره؟   شایدم دوست داره و به روش نمییاره..... 

حقیقتاُ اسم اعظمت را نخوانده ام. اما اکنون گویی گره ای گشاده شده.

راهی نمایان و نوری هویدا. از پس این نور و در مسیر این راه می توان حقیقت را دید.

 می توان عشق را فهمید.می توان خدا را به نظاره نشست. همو که گره را باز کرد.

راه را نمایان ساخت. و نورش را چراغ راه روشن. همو که از رگ گردن به ما نزدیکتر است.

همو که اگر دلی صیقلی داشته باشی ولی گاهی کمی راه را بر اشتباه بروی یا لحظه ای

غفلت کنی با تلنگری کوچک برت می گرداند. بی هیچ انتظاری که شرمندگی تو کافی است.

برای عرض ارادت و بندگی به پیشگاهش. لکن او آنقدر مهربان است که تاب دیدن شرمندگی ات

را هم ندارد. زود می بخشد و انابه ات را می پذیرد.

باز مجالت می دهد تا این بار بهتر زندگی کنی. اما افسوس و صد افسوس که این تن خاکی

 تسلیم بی چون و چرای غروری است بی بنیاد که بی هیچ اشتباه وکمترین درندگی به در

خانه شیطان فرودت می آورد و تو با دری باز وچشمانی منتظر روبرو می شوی و غفلت می کنی! 

 دیگر آیا باز هم مجال بازگشتی هست؟!

ا